Hoca bir Gün bahçesine çalışmaya gider.Biraz çalışır.Yorulunca ceviz ağacının altına çekilir,uzanır.Gözü yukarıdaki cevizlere takılır.Başlar kendi kendine söylenmeye:


-Şu Allah'ın işlerine de akıl ermiyor. Bazen öyle şeyler yapıyor ki şaşıp kalıyor insan.Bir şu kocaman ceviz ağacının küçük küçük meyvesine bak,bir de parmak kalınlığındaki kabağın meyvesine! Hiç uyum var mı aralarında?

Tam o anda yukarıdan küt diye bir ceviz düşer alnının ortasına! Hoca neye uğradığını bilmez. Bir taraftan alnını ovuştururken,bir taraftan da dua eder:

-Allah'ım sana şükürler olsun! İyi ki o kabakları bu ağaçta yetiştirmedin.Yoksa ne olurdu şimdi benim halim!

loading...



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)
Facebook Yorumları